[[{"content_id":293561,"content_number":0,"portal_id":181,"lang_id":"fa","content_title":"دلنوشته؛\r\n\r\nارسالی توسط اعضای هیئت علمی، همکاران و دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان تهران","content_rtitr":"","content_short_title":"","content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"(ایران عزیز)\r\nایران عزیز! ای وطن با صلابتم!\r\nبیش از چهل روز است که فرزندانِ دردمندت با چشم اشکبار،\r\nنگران احوال پریشان تو اَند و اندوه می خورند! \r\nدرین روزهای  تاریک که سایه‌ی شوم بیگانگانِ داخلی و خارجی بر سرت سنگینی می‌کند، هر روز شاهد غارت و چپاولت اند و دلهاشان از جراحات عمیقی که بر پیکرِ ارجمندت نشسته  و می نشیند شرحه شرحه است.\r\n\r\n اکنون، در این روزهای سخت و خونین که ملت غیور ایران با  « بیگانگان داخلی » و « اجنبیان خارجی» در نبردی نابرابر دست و پنجه نرم می‌کنند، زخم‌هایت عمیق‌تر و دردهایت فزونتر شده است. \r\n هر قطره خونی که از تن فرزندان بی گناهت بر خاک پاکت چکیده می شود، اشکی بر دیدگانت می نشاند و جانی از تو می گیرد! \r\n هر آواری که بر سرشان فرود می آید، روحت را می‌خراشد.\r\nبا این همه درد که بر دلهامان آوار شده است، تنها عشق تو، آن « خون گرمی ای » است که در رگهای مان جاریست و مارا زنده نگاه داشته است.\r\n تو برایمان خیلی بیشتر از یک سرزمینی! \r\nتو سرزمین مایی \r\nبعلاوه \r\nیک طعمِ نان داغی \r\nکه مادربزرگ برای صبحانه ی  فرزندانش به تنور زده است!\r\n\r\n تو گاهواره ی نشو و نمایِ مایی !\r\nو زمزمه‌ گرِ لالایی‌های طفولیّتِ مانی!\r\nتو میهنی و خنده‌های بی‌دغدغه‌ی جوانیِ مان!\r\n تو مایه ی ترانه‌های عاشقانه‌ ای\r\n که عشّاق زیر نور ماه بدر، زمزمه کردند! \r\nتو ریشه ی داستان‌های حماسیِ مردان و زنانی هستی\r\n که در راهت جان فدا کردند!!\r\n و ما کودکانمان را با روایت آن جانفشانی ها سرگرم ساختیم و بخواب بردیم!\r\n  در سکوت پر رمز و راز کویرت در شب های آرامِ  پرستاره \r\n، یا در هیاهوی امواج آبهای فراخت در تاریکی های درآمیخته با خروش طوفان، فرزاندان مان را خواباندیم!\r\n\r\nوطنم! ای مادرِ مهربان! \r\nتو ما را با روءیاهای برآمده از تاریخ و جغرافیای پر افتخارت پروراندی!\r\n\r\nبا خاطرات آرش و آریوبرزن و رستمِ و سورِنا و رادمان و با شُکوهِ سَهند و اَلوند و دماوندِ بلندت!\r\nو هیبتِ سفید رود و کرخه و کارونِ خروشانت!\r\nو عظمتِ دشت‌های بی‌کرانِ گیلان و مازندران و مغان و خوزستان و خراسانت !\r\nکه سرشار از طعم برنج و زیتون و گندم و گیلاس بود!\r\n تو از ما ،زنان و مردان امروز و آینده ساختی !!\r\nو در سراسر کشور و جهان پراگندی تا با افتخار و آبرو، نامت را برزبان آوریم و جهانی سازیم. \r\nتنها تویی که مارا در چهارگوشه ی دور و درازِ جهان با ریشه‌های مان پیوند می زنی\r\n و نمیگذاری فراموش کنیم\r\n که، که ایم ؟!\r\nو چه ایم؟!\r\n و از کجاییم؟!\r\nدردا و دریغا که امروز ستمِ سنگین و بی امانی از « دو سو » بر تو می رود!\r\n\r\nیکسو روباه صفتان داخلی با چهره های کَریهِ کفتارگون \r\nکه ویژگیِ نمایان شان، ناپاک طینتی و وطن فروشی و پست فطرتیست!\r\n\r\nگروهی که از شرف و شرافت و خِرَد، خالی و عاری اند، و از خباثت و وقاحت و ادّعا پُر! \r\n\r\nسوی دیگر گرگ صفتان خارجیِ خزیده در خز و سمور!\r\nکه خصیصه ی بارزشان، آزمندی سیری ناپذیر است پنهان ساخته زیر تظاهر به دفاع از حقوق بشر! (ترامپ زرده قناری و ...)\r\n\r\n عجَبا و حیرَتا! روباه صفتانِ کفتارچهره و گرگ صفتان سمور اندام چه نیکو بهَم ساخته  و بجانت افتاده اند و شیره ی وجودت را می کِشند و می مکند!\r\n دسته ی اوّل که از روی شیطنت، هروقت مصلحتشان، اقتضا کند خودرا هموطن ما می خوانند، \r\n و عرصه را چنان بر فرزندانت تنگ می سازند...\r\n تا دسته ی دوم (=خارجیان)، ستمِ سنگین آنان بر فرزندانت را دستمایه ی تبلیغات خود کنند، \r\nو به بهانه ی دفاع از حقوق آن مظلومان، \r\nبه غارتِ گنجینه های نهفته در  دامنه ات بپردازند!\r\n در این احوال تنها کاری که از دست فرزندان دردمندت در ایران و  چهارگوشه ی جهان برمی آید آنست که :\r\n« هر شامگاه با آرزوی آرامشت  و پیروزی ات چشم برهم نهند و هر بامداد با امید به رواج و رونق دوباره ات چشم  بگشایند»!!\r\n ما می‌دانیم که این شب تاریک و سرد به پایان خواهد رسید و خورشید درخشانِ ایران آزاد با نور«  ائیری زئیریته » باستانی اش همچون ققنوس دوباره از آسمان ایران خواهد  تابید و خواهد بالید.\r\nتا آن زمانِ نزدیک، همچنان با هر دم و بازدم نام زیبا و جاویدت را زیر لب زمزمه می کنیم.\r\nاز یاد مبر که ما فرزندانِ دمیده از  دامان مِهرَت با عشقِ تو زنده ایم و با نام تو پاینده!\r\nجاوید بِمان!!\r\n و جاودان بِدَرَخش!!\r\n ای ایران عزیز!!\r\n\r\n بر خاکت بوسه میزنیم \r\nو آن را سرمه ی چشمان خود می سازیم!!\r\n\r\n\r\nمعصومه شصتی\r\nعضو هیئت علمی دانشکده ادبیات و زبان های خارجه شهید مفتح\r\n\r\n\r\nروابط عمومی دانشگاه فرهنگیان تهران\r\nپیام رسان ایتا|پیام رسان بله|پیام رسان روبیکا   \r\n","content_html":"

(ایران عزیز)
\r\nایران عزیز! ای وطن با صلابتم!
\r\nبیش از چهل روز است که فرزندانِ دردمندت با چشم اشکبار،
\r\nنگران احوال پریشان تو اَند و اندوه می خورند! 
\r\nدرین روزهای  تاریک که سایه‌ی شوم بیگانگانِ داخلی و خارجی بر سرت سنگینی می‌کند، هر روز شاهد غارت و چپاولت اند و دلهاشان از جراحات عمیقی که بر پیکرِ ارجمندت نشسته  و می نشیند شرحه شرحه است.<\/p>\r\n\r\n

 اکنون، در این روزهای سخت و خونین که ملت غیور ایران با  « بیگانگان داخلی » و « اجنبیان خارجی» در نبردی نابرابر دست و پنجه نرم می‌کنند، زخم‌هایت عمیق‌تر و دردهایت فزونتر شده است. 
\r\n هر قطره خونی که از تن فرزندان بی گناهت بر خاک پاکت چکیده می شود، اشکی بر دیدگانت می نشاند و جانی از تو می گیرد! 
\r\n هر آواری که بر سرشان فرود می آید، روحت را می‌خراشد.
\r\nبا این همه درد که بر دلهامان آوار شده است، تنها عشق تو، آن « خون گرمی ای » است که در رگهای مان جاریست و مارا زنده نگاه داشته است.
\r\n تو برایمان خیلی بیشتر از یک سرزمینی! 
\r\nتو سرزمین مایی 
\r\nبعلاوه 
\r\nیک طعمِ نان داغی 
\r\nکه مادربزرگ برای صبحانه ی  فرزندانش به تنور زده است!<\/p>\r\n\r\n

 تو گاهواره ی نشو و نمایِ مایی !
\r\nو زمزمه‌ گرِ لالایی‌های طفولیّتِ مانی!
\r\nتو میهنی و خنده‌های بی‌دغدغه‌ی جوانیِ مان!
\r\n تو مایه ی ترانه‌های عاشقانه‌ ای
\r\n که عشّاق زیر نور ماه بدر، زمزمه کردند! 
\r\nتو ریشه ی داستان‌های حماسیِ مردان و زنانی هستی
\r\n که در راهت جان فدا کردند!!
\r\n و ما کودکانمان را با روایت آن جانفشانی ها سرگرم ساختیم و بخواب بردیم!
\r\n  در سکوت پر رمز و راز کویرت در شب های آرامِ  پرستاره 
\r\n، یا در هیاهوی امواج آبهای فراخت در تاریکی های درآمیخته با خروش طوفان، فرزاندان مان را خواباندیم!<\/p>\r\n\r\n

وطنم! ای مادرِ مهربان! 
\r\nتو ما را با روءیاهای برآمده از تاریخ و جغرافیای پر افتخارت پروراندی!<\/p>\r\n\r\n

با خاطرات آرش و آریوبرزن و رستمِ و سورِنا و رادمان و با شُکوهِ سَهند و اَلوند و دماوندِ بلندت!
\r\nو هیبتِ سفید رود و کرخه و کارونِ خروشانت!
\r\nو عظمتِ دشت‌های بی‌کرانِ گیلان و مازندران و مغان و خوزستان و خراسانت !
\r\nکه سرشار از طعم برنج و زیتون و گندم و گیلاس بود!
\r\n تو از ما ،زنان و مردان امروز و آینده ساختی !!
\r\nو در سراسر کشور و جهان پراگندی تا با افتخار و آبرو، نامت را برزبان آوریم و جهانی سازیم. 
\r\nتنها تویی که مارا در چهارگوشه ی دور و درازِ جهان با ریشه‌های مان پیوند می زنی
\r\n و نمیگذاری فراموش کنیم
\r\n که، که ایم ؟!
\r\nو چه ایم؟!
\r\n و از کجاییم؟!
\r\nدردا و دریغا که امروز ستمِ سنگین و بی امانی از « دو سو » بر تو می رود!<\/p>\r\n\r\n

یکسو روباه صفتان داخلی با چهره های کَریهِ کفتارگون 
\r\nکه ویژگیِ نمایان شان، ناپاک طینتی و وطن فروشی و پست فطرتیست!<\/p>\r\n\r\n

گروهی که از شرف و شرافت و خِرَد، خالی و عاری اند، و از خباثت و وقاحت و ادّعا پُر! <\/p>\r\n\r\n

سوی دیگر گرگ صفتان خارجیِ خزیده در خز و سمور!
\r\nکه خصیصه ی بارزشان، آزمندی سیری ناپذیر است پنهان ساخته زیر تظاهر به دفاع از حقوق بشر! (ترامپ زرده قناری و ...)<\/p>\r\n\r\n

 عجَبا و حیرَتا! روباه صفتانِ کفتارچهره و گرگ صفتان سمور اندام چه نیکو بهَم ساخته  و بجانت افتاده اند و شیره ی وجودت را می کِشند و می مکند!
\r\n دسته ی اوّل که از روی شیطنت، هروقت مصلحتشان، اقتضا کند خودرا هموطن ما می خوانند، 
\r\n و عرصه را چنان بر فرزندانت تنگ می سازند...
\r\n تا دسته ی دوم (=خارجیان)، ستمِ سنگین آنان بر فرزندانت را دستمایه ی تبلیغات خود کنند، 
\r\nو به بهانه ی دفاع از حقوق آن مظلومان، 
\r\nبه غارتِ گنجینه های نهفته در  دامنه ات بپردازند!
\r\n در این احوال تنها کاری که از دست فرزندان دردمندت در ایران و  چهارگوشه ی جهان برمی آید آنست که :
\r\n« هر شامگاه با آرزوی آرامشت  و پیروزی ات چشم برهم نهند و هر بامداد با امید به رواج و رونق دوباره ات چشم  بگشایند»!!
\r\n ما می‌دانیم که این شب تاریک و سرد به پایان خواهد رسید و خورشید درخشانِ ایران آزاد با نور«  ائیری زئیریته » باستانی اش همچون ققنوس دوباره از آسمان ایران خواهد  تابید و خواهد بالید.
\r\nتا آن زمانِ نزدیک، همچنان با هر دم و بازدم نام زیبا و جاویدت را زیر لب زمزمه می کنیم.
\r\nاز یاد مبر که ما فرزندانِ دمیده از  دامان مِهرَت با عشقِ تو زنده ایم و با نام تو پاینده!
\r\nجاوید بِمان!!
\r\n و جاودان بِدَرَخش!!
\r\n ای ایران عزیز!!<\/p>\r\n\r\n

 بر خاکت بوسه میزنیم 
\r\nو آن را سرمه ی چشمان خود می سازیم!!<\/p>\r\n\r\n


\r\nمعصومه شصتی
\r\nعضو هیئت علمی دانشکده ادبیات و زبان های خارجه شهید مفتح<\/p>\r\n\r\n

\r\n

ر<\/a>وابط عمومی دانشگاه فرهنگیان تهران<\/a>
\r\nپیام رسان ایتا<\/a>|پیام رسان بله<\/a>|پیام رسان روبیکا <\/a>  <\/p>\r\n","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-03-06 00:17:38","content_date_event":"2026-03-12 12:09:56","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-03-12 12:15:01","content_date_register":"2026-03-12 12:15:01","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":74886,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png","300":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png","400":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png","600":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png","900":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png","1200":".\/file\/181\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]